Με την αποστολή νέας εγκυκλίου 16 «οδηγιών» προς τα πανεπιστήμια της χώρας για τις διαγραφές χιλιάδων φοιτητών, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας προχωρά ακάθεκτη στην εφαρμογή ενός από τα πιο ταξικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί ποτέ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα, οι διοικήσεις πολλών τμημάτων και σχολών, έχουν ήδη εκδώσει ανακοινώσεις με τις οποίες γνωστοποιούν στους φοιτητές που έχουν εισαχθεί πριν το 2017 πως θα διαγραφούν «αυτοδικαίως» αν δεν καταθέσουν δικαιολογητικά στις γραμματείες, με βάση τα οποία θα αποδεικνύεται πως έχουν συγκεντρώσει πάνω από 168 πιστωτικές μονάδες, δηλαδή έχουν περάσει περίπου το 70% των μαθημάτων τους και έχουν περάσει τουλάχιστον ένα μάθημα τα τελευταία δύο χρόνια. Όλοι οι υπόλοιποι θα διαγραφούν μέχρι τον Δεκέμβριο, ακόμη κι αν χρωστάνε ένα ή δύο μαθήματα για τη λήψη του πτυχίου τους!
Η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην υλοποίηση ενός διαχρονικού πόθου όλων των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης και ειδικά των τελευταίων χρόνων, απειλώντας με διαγραφή πάνω από 290.000 φοιτητές, που αποτελούν πάνω από το 40% του συνολικού φοιτητικού σώματος. Πρόκειται για ένα μέτρο που χτυπά πρώτα απ’ όλα τους εργαζόμενους φοιτητές, τους φοιτητές που έμειναν έξω απ’ τις εστίες (μόνο το 7% περίπου του συνόλου των φοιτητών που πληρούν τις «προϋποθέσεις» γίνεται δεκτό στις εστίες), τους φοιτητές που δυσκολεύτηκαν και δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα με την ολοένα και μεγαλύτερη εντατικοποίηση και αυστηροποίηση των όρων σπουδών.
Οι διαγραφές φοιτητών, όμως, δεν πλήττουν μόνο τους φοιτητές που μπήκαν στα πανεπιστήμια πριν το 2017. Πλήττουν κυρίως τους φοιτητές που μπήκαν τα τελευταία χρόνια, που μπήκαν φέτος. Γιατί αυτοί οι φοιτητές, τα παιδιά των φτωχών λαϊκών οικογενειών, η νεολαία που εργάζεται ήδη με το που τελειώσει το σχολείο ή μπει στο πανεπιστήμιο, είναι που καλούνται τώρα να σπουδάσουν σε ένα τόσο ασφυκτικό πλαίσιο, με τον μπαμπούλα των διαγραφών να τους τρομοκρατεί από το πρώτο μέχρι το τελευταίο έτος.
Οφείλουμε να βάλουμε ορισμένα πράγματα στη σειρά, ιδιαίτερα σε σχέση με τα ψέματα που σκόπιμα διακινούν τα κυβερνητικά στελέχη και τα παπαγαλάκια τους μέσα κι έξω απ’ τις σχολές.
1. Οι λεγόμενοι «αιώνιοι» φοιτητές δεν κοστίζουν απολύτως τίποτα στο ελληνικό δημόσιο, πέρα από τις κόλλες αναφοράς στις εξεταστικές περιόδους. Δε δικαιούνται δωρεάν σίτιση και στέγαση, φοιτητικά εισιτήρια ή άλλες εκπτώσεις που αφορούν τη φοιτητική ιδιότητα. Είναι, πραγματικά, δίχως λογική το επιχείρημα του υπουργείου Παιδείας πως οι διαγραφές είναι «θέμα τάξης». Παρά το γεγονός πως οι φοιτητές που έχουν ξεπεράσει τα όρια σπουδών αυξήθηκαν ραγδαία τα τελευταία χρόνια, παρόλα αυτά, πολλά ελληνικά πανεπιστήμια βρίσκονται στις λίστες με τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Και αυτό, μάλιστα, συμβαίνει τη στιγμή που η υποχρηματοδότηση έχει χτυπήσει «κόκκινο», που εκατοντάδες τμήματα και σχολές συγχωνεύτηκαν και καταργήθηκαν, που η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει δεχτεί τόσα πλήγματα.
2. Το 2010, 15 χρόνια πριν, οι «αιώνιοι» φοιτητές δεν ξεπερνούσαν τους 100.000. Μέσα σε μια δεκαπενταετία ο αριθμός αυτός υπερτριπλασσιάστηκε, ξεπερνώντας τους 335.000 φοιτητές. Σε αυτή τη δεκαπενταετία, δεν είναι μόνο ότι δυσκόλεψαν οι όροι σπουδών, αλλά κυρίως ότι χιλιάδες φοιτητές έφυγαν στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερων όρων εργασίας και ζωής, χιλιάδες σταμάτησαν τις σπουδές τους για να δουλέψουν σε άλλα αντικείμενα, χιλιάδες καθυστερούν τις σπουδές τους λόγω ελλείψεων σε υποδομές και εκπαιδευτικό προσωπικό στα ΑΕΙ, χιλιάδες απογοητεύτηκαν από το μαύρο εργασιακό τοπίο που ανοίγεται μπροστά στη νέα βάρδια των εργαζομένων και είναι πολλοί ακόμη οι λόγοι που σχετίζονται με την απότομη αύξηση των «αιωνίων» φοιτητών. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των αιτιών είναι η αντιεκπαιδευτική αντιλαϊκή πολιτική που (και) αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί. Η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, της ακρίβειας, των ταξικών φραγμών και της διάλυσης της προοπτικής της νεολαίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται να περάσει το βαθιά ταξικό και αντιεκπαιδευτικό μέτρο των διαγραφών. Στην πραγματικότητα, τα όρια σπουδών και οι διαγραφές των φοιτητών που τα ξεπερνούν υπάρχουν πάνω από 30 χρόνια. Παρόλα αυτά, το φοιτητικό κίνημα, με τους αγώνες του, επέβαλε την επ’αόριστον αναστολή των διαγραφών, υπερασπιζόμενο το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Αυτό καλείται να κάνει και τώρα. Να πιάσουμε το αγωνιστικό νήμα από τις μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Από τον μεγαλειώδη αγώνα για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Από τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον αδούλωτο παλαιστινιακό λαό. Για μας, τη Φοιτητική Πορεία, ο αγώνας ενάντια στις διαγραφές δεν μπορεί παρά να είναι μαζικός, ενωτικός και ανυποχώρητος. Αυτό σημαίνει πως το αίτημα «Όχι στις διαγραφές» οφείλουμε να το προβάλλουμε καθολικά και συνολικά, χωρίς αστερίσκους και «ναι μεν αλλά», όπως οι δυνάμεις της ΠΚΣ, που αποδέχονται τη διαγραφή των «ανενεργών φοιτητών». Αυτό σημαίνει πως χρειάζεται να γίνουν άμεσα γενικές συνελεύσεις σε όλες τις σχολές και να πραγματοποιηθούν μαζικές ενωτικές κινητοποιήσεις με βασικό αίτημα «Όχι στις διαγραφές», κόντρα στο κλίμα μοιρολατρίας που καλλιεργούν ΠΚΣ και ΕΑΑΚ, που αρνούνται πεισματικά να καλέσουν συνελεύσεις, ενώ οι διαγραφές χτυπούν την πόρτα χιλιάδων φοιτητών. Το φοιτητικό κίνημα μπορεί και πρέπει να διασφαλίσει με τον αγώνα του πως κανένας φοιτητής δε θα διαγραφεί και πως το ταξικό μέτρο των διαγραφών θα αποσυρθεί!
Γενικές συνελεύσεις σε όλες τις σχολές
Όχι στις διαγραφές
Μαζικός ανυποχώρητος αγώνας για δημόσια και δωρεάν παιδεία
