Την Πέμπτη 4/12 αντιπροσωπεία της Φοιτητικής Πορείας παρεβρέθηκε στη σύσκεψη και συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στη Φιλοσοφική, μετά από το κάλεσμα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλους της Ο.Δ.Π.Τ.Ε (Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης), με κεντρικό στόχο τον από κοινού συντονισμό των συλλογικών φορέων του πανεπιστήμιου. Η συζήτηση αυτή διεξάγεται σε μια συγκυρία όπου η Ο.Δ.Π.Τ.Ε., υλοποιώντας την απόφαση του πρόσφατου 8ου Συνεδρίου της, προκήρυξε Απεργία-Αποχή από κάθε διοικητικό έργο που συνδέεται με το μέτρο της διαγραφής φοιτητών, ωστόσο η νομιμότητά της αμφισβητείται, καθώς η κυβέρνηση έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη ζητώντας να κριθεί παράνομη και καταχρηστική.
Στη συζήτηση έδωσαν το παρόν μια σειρά από εκπροσώπους και μέλη Ομοσπονδιών όπως των ΟΔΤΕΠ, ΠΟΕΤΕΠ, ΠΟΣΕΔΙΠ, καθώς και συλλόγων διδασκόντων όπως της ΣΘΕ και της Φιλοσοφικής, ο οποίος έχει ήδη πάρει απόφαση για αποχή από τα διδακτικά καθήκοντα στις 12/12 . Με τις τοποθετήσεις τους τάχθηκαν υπέρ των φοιτητών που απειλούνται με διαγραφή, τονίζοντας τον ταξικό χαρακτήρα του μέτρου αυτού, τάχθηκαν υπέρ των διωκόμενων φοιτητών και εργαζομένων στο δημόσιο, ενώ τη διαδικασία χαιρέτησε και η Χρύσα Χοτζόγλου, η εκπαιδευτικός που βρίσκεται σε δυνητική αργία. Τον συντονισμό χαιρέτησαν και οι διωκόμενοι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής που αυτήν τη στιγμή απειλούνται ακόμη και με διαγραφή λόγω των πειθαρχικών εις βάρους τους επειδή υλοποιήσαν την απόφαση του φοιτητικού τους συλλόγου για κατάληψη της σχολής. Παρέμβαση έκανε και ο φοιτητής που καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση επειδή κατηγορήθηκε ότι έγραψε ένα σύνθημα για την Παλαιστίνη στο Πολυτεχνείο.
Η συζήτηση λοιπόν κινήθηκε σε ένα κλίμα καταδίκης των διώξεων που υφίστανται οι εργαζόμενοι του δημοσίου και οι φοιτητές, αναδεικνύοντας την καταστολή ως μία βασική παράμετρο που χαρακτηρίζει τις ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες καλούμαστε να δώσουμε έναν αναγκαίο και δίκαιο αγώνα που όλοι κατανοούν ότι πρέπει να δοθεί με όλες τις δυνατές προϋποθέσεις. Από το σημείο αυτό, που τελειώνουν οι προθέσεις και αρχίζουν οι προτάσεις, ξεκαθαρίζονται οι γραμμ μέσα στο κίνημα και αναδεικνύονται καθαρά οι δυνάμεις της υποχώρησης και αυτές της πραγματικής αντίστασης που προσπαθούν να δώσουν μια προοπτική αγωνιστική και ελπιδοφόρα. Όλες οι δυνάμεις της φοιτητικής αριστεράς υπερθεμάτισαν στην αναγκαιότητα του αγώνα και στο ότι με όλους του δυνατούς τρόπους το φοιτητικό κίνημα θα σταθεί υπέρ των διοικητικών που απειλούνται από τη μία με πειθαρχικά αν δεν υλοποιήσουν τις επιταγές του υπουργείου για τις διαγραφές και από την άλλη μένουν έκθετοι στην καταστολή του κράτους εφόσον η απεργία-αποχή που έχουν αποφασίσει, κριθεί παράνομη και καταχρηστική.
Το ερώτημα που δημιουργήθηκε φυσιολογικά είναι το πώς και με ποιες συγκεκριμένες δράσεις και με ποιο αγωνιστικό σχεδιασμό οι φοιτητικοί σύλλογοι πραγματικά θα ταχθούν στο πλάι των διοικητικών και των πληττόμενων φοιτητών, με μοναδικές δυνάμεις τη Φοιτητική Πορεία και τις Αγωνιστικές Κινήσεις να κάνουν αναφορά για επιτακτική αναγκαιότητα των καταλήψεων και μαζικοποίησης των συνελεύσεων. Η Φοιτητική Πορεία χαιρέτησε την πρωτοβουλία ως μια πολύ θετική κίνηση, αφού έβαλε το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο εντείνονται οι επιθέσεις στα βασικά δικαιώματα για εργασία και σπουδές, έθεσε το ζήτημα για το πώς οφείλει να προχωρήσει το φοιτητικό κίνημα, με τη μαζικοποίηση των συνελεύσεων και την κοινή συμπόρευση του φοιτητικού κόσμου κάτω από συγκεκριμένα αγωνιστικά αιτήματα και μορφές πάλης που θα αποτυπώνουν την προοπτική του αγώνα, αυτήν της ανατροπής του μέτρου των διαγραφών, που έρχεται σε αντιπαράθεση με τους ελιγμούς που κάνει η ΠΚΣ, η οποία ουσιαστικά μιλάει για ενεργούς και μη ενεργούς φοιτητές, «25 χρονών φοιτητές που πασχίζουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους», ρίχνοντας στον καιάδα ένα μεγάλο κομμάτι φοιτητών που το υπουργείο αποκαλεί λιμνάζοντες και αιώνιους, παίζοντας το παιχνίδι της προπαγάνδας του.
Ο συντονισμός έκλεισε σε ένα κλίμα έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ της ΠΚΣ και των υπόλοιπων εργαζομένων και φοιτητών Αυτό έγινε στη βάση της επιβολής που προσπάθησε να εφαρμόσει η ΠΚΣ με το δελτίο τύπου ορισμένων φοιτητικών συλλόγων στους οποίους διαθέτει αυτοδυναμία, στο οποίο αναπαράγει τη θέση της για τον διαχωρισμό των φοιτητών σε ενεργούς και ανενεργούς, κάνοντας ξανά λόγο για «25άρηδες που θέλουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους» (υπονοώντας φυσικά ότι οι φοιτητές «άνω των 25» μάλλον δε θέλουν), με μοναδικές προτάσεις για δράσεις να είναι η συμμετοχή των παρεβρισκόμενων εργατικών(!) σωματείων στην πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΜΑΣ το Σάββατο 6.12(!)-ημέρα μνήμης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που οι φοιτητικοί σύλλογοι πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις ενάντια στην κρατική τρομοκρατία. Ταυτόχρονα, το «δελτίο τύπου» της ΠΚΣ ανέφερε τον αποκλεισμό των γραμματειών και (άκουσον άκουσον) τη συμμετοχή των σωματείων στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για τον νέο αντιλαϊκό προϋπολογισμό στις 16/12 . Οι εργαζόμενοι των σωματείων έθεσαν ζήτημα για το πώς είναι δυνατόν να καταλήγει ένας συντονισμός με μοναδικό κύριο κάλεσμα τη συνδιάσκεψη ενός «μετώπου» μίας πολιτικής δύναμης, και βασικά από το καταληκτικό κείμενο να απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά για τις τόσες διώξεις που αντιμετωπίζουν φοιτητές και εργαζόμενοι του δημοσίου, ενώ παραμένει ο απαράδεκτος διαχωρισμός σε ενεργούς και ανενεργούς φοιτητές. Κάτω από τις πιέσεις και την όξυνση της αντιπαράθεσης, αδυνατώντας να πείσουν με τη βαθιά ηττοπαθή τους γραμμή, οι δυνάμεις της ΠΚΣ αποχώρησαν και η διαδικασία συνεχίστηκε. Το ζητούμενο είναι τις επόμενες μέρες να προγραμματιστούν κοινές κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των φοιτητών στο ΕΚΠΑ, αλλά και σε κάθε ίδρυμα, να πραγματοποιηθούν εκ νέου συνελεύσεις, με στόχο τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση πάνω στο συγκεκριμένο αίτημα για να παρθούν πίσω οι διαγραφές, αλλά και την κλιμάκωση του αγώνα χωρίς αστερίσκους και πισωγυρίσματα.
