Την Τετάρτη 03/12 έγινε απόπειρα διεξαγωγής γενικής συνέλευσης του Φοιτητικού Συλλόγου Φυσικού. Η προσέλευση στη συνέλευση ήταν εξ αρχής περιορισμένη, επισφραγίστηκε όμως από την πλήρη απουσία για μια ακόμη φορά των δυνάμεων της ΠΚΣ, οι οποίες επέλεξαν να αποχωρήσουν από την διαδικασία, εντελώς διαλυτικά και υπονομευτικά προς αυτήν, εξαιρουμένου του προέδρου του φοιτητικού συλλόγου, ο οποίος περιφερόταν στο αμφιθέατρο διακόπτοντας τοποθετήσεις (όπως και της ΦΠ). Ταυτόχρονα ξεκίνησε μια συζήτηση γύρω από τα τρέχοντα ζητήματα του συλλόγου, η οποία όμως, αν και στηρίχθηκε από την ΦΠ είναι προφανές ότι δεν θα μπορούσε να έχει αποφασιστικό χαρακτήρα μιας και η απαρτία δεν ήταν συμπληρωμένη. Παρόλα αυτά, η Παρεμβολη (σχήμα της Attack στο Φυσικό) επιχείρησε να ξεκινήσει ψηφοφορία με σκοπό δήθεν την καταμέτρηση των συμμετεχόντων. Καταμετρώντας φοιτητές που αποχωρούσαν για να μη νομιμοποιήσουν μια τέτοια διαδικασία, καταμετρώντας φοιτητές που μόλις είχαν μπει στο αμφιθέατρο (πρακτικές τις οποίες και η συγκεκριμένη δύναμη καταγγέλλει όταν γίνονται από τη ΔΑΠ ή την ΠΚΣ), στελέχη της Attack δε δίστασαν με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο να επιβάλλουν μια διαδικασία παρωδία για να υφαρπάξουν μια απόφαση.
Πρακτικές εντελώς εκφυλιστικές, που καμία σχέση δεν έχουν με τις διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων και εκφυλίζουν ακόμα περισσότερο μια ήδη προβληματική διαδικασία που ξεκινάει με την αποχώρηση της ΚΝΕ. Μάλιστα, όταν προσπαθήσαμε να συνομιλήσουμε με μέλη της Attack λέγοντας ότι ο τρόπος καταμέτρησης σε ένα αμφιθέατρο δεν είναι η ψηφοφορία επί των αποφάσεων που προτείνονται, πήραμε την απάντηση ότι «έτσι το κάνουμε στο Φυσικό». Όλα τα παραπάνω δείχνουν με τον πιο καθαρό τρόπο το άμεσο αποτύπωμα που έχουν οι ιδιοκτησιακες λογικές που επικρατούν σε δυνάμεις που κατά τα άλλα αναφέρονται στο μαζικό κίνημα.
Από τη μια πλευρά, οι δυνάμεις της ΠΚΣ, για τους δικούς τους πολιτικούς λόγους επιλέγουν να μην προσέλθουν σε μια διαδικασία του φοιτητικού συλλόγου, λες και οι συνελεύσεις είναι κάποια κοινωνική σύναξη που πάμε αν θέλουμε, ενώ αν δε θέλουμε δεν πάμε, ακόμη κι αν έχουμε υπερψηφίσει τη διεξαγωγή τους. Από την άλλη πλευρά οι δυνάμεις της Αttack, επιχειρούν να οικειοποιηθούν πολιτικά μια διαδικασία επί της ουσίας διαλυμένη, επιχειρώντας να παρθεί απόφαση σε ένα αμφιθέατρο που δεν υπάρχει απαρτία. Όλα αυτά γίνονται την ώρα που το φοιτητικό κίνημα απειλείται με διαγραφές και πειθαρχικές διώξεις, και η επίθεση της κυβερνητικής πολιτικής στα δικαιώματα τους οξύνεται καθημερινά. Η μόνη απάντηση είναι ο μαζικός αγώνας των φοιτητών ενάντια στις λογικές της υπονόμευσης, η προσέλευση τους στις γενικές συνελεύσεις και η συγκρότηση στη βάση αγωνιστικών αιτημάτων και διεκδικήσεων.
